Posttraumatische Stress-Stoornis (PTSS)

U vraagt zich misschien wel eens af, wat is het verschil tussen een stress-reactie en een postraumatisch stress-stoornis?
Stress is een gevoel van druk of spanning, dat veroorzaakt wordt door invloeden van buitenaf. Nu is een beetje spanning helemaal niet slecht voor je. Het kán zelfs zijn dat je door ‘gezonde spanning’ beter presteert. Pas wanneer je té veel of té lang gespannen bent en het je niet meer lukt om het ontspannen gevoel terug te krijgen, wordt spanning een probleem. De druk zorgt dan voor een overbelasting op je zenuwstelsel. Normaal gesproken - wanneer je jezelf ‘gewoon goed’ voelt – doen de cellen in je zenuwstelsel hun werk zonder dat je dat merkt. Pas wanneer je zenuwstelsel overbelast raakt door aanhoudende spanningen seint het signalen door je lichaam en geest die aangeven dat het allemaal teveel wordt. Je kunt daar behoorlijk van uit balans raken, met alle gevoelens van onrust en nervositeit van dien. Langdurige spanning kan leiden tot lichamelijke en psychische klachten. En uiteindelijk kan het zelfs je complete leven negatief beïnvloeden.

Symptomen van stress.
De eerste symptomen van stress zijn vaak een stijve nek, pijnlijke schouders en
hoofdpijn. Houdt de stress langer aan, dan worden de klachten ernstiger. 

De meest voorkomende gevolgen van stress op een rijtje:
Slapeloosheid
Overmatige transpiratie
Trillen en beven
Vermoeidheid
Prikkelbaarheid/snel geïrriteerd zijn
Piekeren
Neerslachtigheid
Veranderde eetlust
Huidproblemen
Duizeligheid
Hartkloppingen
Verhoogde bloeddruk
Verminderde weerstand
Concentratieproblemen

Van stress tot overspannenheid of burn-out.
Al deze verschijnselen van stress wijzen op een verstoord evenwicht in het autonome zenuwstelsel, dat buiten onze wil om functioneert. Als die toestand te lang duurt, kan het zelfs tot overspannenheid leiden. Tegenwoordig wordt dat vaak aangeduid als een burn-out. Helaas komt een burn-out steeds vaker voor, ook op jonge leeftijd en ook bij mensen met een verstandelijke beperking.
Je zou het kunnen omschrijven als een vorm van emotionele of fysieke uitputting. Vooral mensen die emotioneel veel van zichzelf geven, overvraagd worden, zijn vaak het slachtoffer. Een burn-out is te herkennen aan constante vermoeidheid, lusteloosheid, machteloosheid, snel geïrriteerd raken en geen plezier meer in het werk of de school hebben. Iemand met een burn-out kan bovendien snel en gemakkelijk in woede uitbarsten.

Van stress tot een Posttraumatische Stress-Stoornis (PTSS).
Een Posttraumatische Stress-Stoornis is een ernstige stressreactie op een schokkende, onverwachte gebeurtenis die alle veiligheid en vanzelfsprekendheid wegvaagt. Het kan gaan om een schokkende gebeurtenis, zoals inbraak, overval, geweld, verkrachting, ernstig (verkeers)ongeluk, vliegtuigongeluk, natuurramp, of een traumatische gebeurtenis die zich uitstrekt over een langere periode, zoals bij slachtoffers van incest-, mishandeling of oorlog.

Wie treft een Posttraumatische Stress-Stoornis (PTSS)?
Ieder jaar worden tienduizenden mensen slachtoffer van geweld of bedreiging of zijn betrokken bij een ernstig (auto-)ongeluk. De meeste mensen die zo’n heftige ervaring hebben meegemaakt, zullen dit zelf, eventueel met hulp van hun omgeving verwerken. Soms gaat die verwerking niet vanzelf en kunnen ze een Posttraumatisch Stress-Stoornis ontwikkelen.
Je spreekt van een Posttraumatisch Stress-Stoornis wanneer de lichamelijke- en geestelijke klachten die je direct na de traumatische ervaring hebt gekregen, niet binnen drie maanden verdwijnen. De gebeurtenis heeft een blijvende pijn veroorzaakt en beperkt het dagelijks functioneren. Soms krijgen mensen pas na maanden of jaren last van de traumatische ervaring. Dit geldt bijvoorbeeld voor slachtoffers van incest, mishandeling, vervolging en oorlogservaring.

Posttraumatische Stress-Stoornis bij Kinderen, jongeren en volwassenen met een verstandelijke beperking.
Kinderen, jongeren en volwassenen met een verstandelijke beperking, kunnen door hun verstandelijke beperking eerder en door meer situaties een Post Traumatische Stress-Stoornis ontwikkelen. Dit komt omdat ze prikkels op een andere manier en soms trager verwerken. Hierdoor gaat een gebeurtenis vaak te snel en te gecompliceerd, waardoor ze niet meer kunnen begrijpen hoe, wie, wat, waar en waarom situaties ontstaan en gebeuren. Hierdoor kunnen ze alle gevoel van veiligheid en vanzelfsprekendheid verliezen. Denk hierbij bijv. aan een onverwachte verhuizing of overlijden van een van de ouders.
Daarnaast zijn de signalen van een kind, jongere of volwassenen met een verstandelijke beperking soms minder uitgesproken, waardoor de posttraumatische stress-stoornis niet als zodanig wordt herkend.

De belangrijkste symptomen van een Posttraumatische Stress-stoornis:
Nachtmerries, terugkerende, onverwacht opduikende herinneringen en herbelevingen.
Van streek raken bij alles wat aan de traumatische gebeurtenis herinnert.
Weigeren of vermijden van situaties die herinneringen of associaties aan de
gebeurtenis oproepen.
Paniekaanvallen, heftige angsten, heftige symptomen van stress.
Niet kunnen herinneren van de schokkende gebeurtenis.
Een gevoel van vervreemding ten aanzien van eigen gevoel of lichaam.
Overgevoelig reageren.
Nauwelijks belangstelling tonen voor de omgeving en dagelijkse gebeurtenissen.
Depressiviteit.
Laag zelfbeeld.
Relatieproblemen.
Onredelijke woede-uitbarstingen, irritaties, huilbuien en schuldgevoelens.
Altijd alert en om het minste of geringste schrikken.
Concentratieproblemen.
Slecht slapen.
Lusteloos.
Onverklaarbare lichamelijke klachten.

Kinderen reageren daarbij vaak met onzindelijkheid, schoolproblemen,
extreem druk of juist heel teruggetrokken, prikkelbaar gedrag.

Behandeling van Postraumatische Stress-Stoornis:
Met behulp van een vrij nieuwe therapiemethode kunnen de stoorzenders vanuit het trauma verwerkt worden, waardoor het zenuwstelsel weer ontlast kan worden en u de regie weer over uw leven kunt nemen. Bent u benieuwd naar deze therapeutische methode, dan kunt u hier meer over lezen door Progressieve Mental Alignement (PMA) aan te klikken, of contact met mij op te nemen.